معرفی مربی

روز ۲۵مهر ماه سال ۱۳۴۷ در شهر سنندج به دنیا آمد، در خانواده ای که پدر (رحیم کریم خاوری) صدای بسیار رسایی داشتند و به زیبایی آواز می‌خواندند و جزو معدود کسانی بودند که برای نخستین بار در رادیو به اجرای موسیقی پرداختند و به دلیل علاقۀ خاصی که به هنر موسیقی داشتند او و برادر کوچکش (فردین کریم خاوری) که هم اکنون یکی از حرفه ای ترین نوازندگان و آهنگسازان می‌باشد را در این امر تشویق و تمام امکانات لازم جهت فراگیری موسیقی را برای آنها فراهم ساختند.

مهرداد کریم خاوری به دلیل علاقه ای که به سازهای کوبه ای داشت از همان کودکی به آموختن این ساز ها که شامل دهُل، ضرب آهنی، تمبک، دایره، دف و… می‌شد پرداخت.
در دوران جوانی مدتی به ساخت سازهای بادی همانند فلوت پرداخت و همزمان دوره تئوری موسیقی (تمبک) را نزد استاد «خسرو ژیان » گذراند و بعد از مدتی توسط برادر کوچکش و همچنین یکی از آشنایان گروهی را تشکیل داده و اجراهای متعددی در سطح استان برگزار کردند و توانستند مقام نخست را در جشنواره‌ای که زیبا کنار (رادیو) برگزار شده بود را کسب کنند.

کریم خاوری از سال ۱۳۶۱ تدریس دف را آغاز کرد و همواره سعی میکرد تمام تکنیک‌هایی که طی تمرینات زیاد ابداع کرده را نیز به شاگردان خود نیز بیاموزد.

در حوالی سال ۱۳۷۰ ، قطب‌الدین صادقی از او می‌خواهد که برای نوازندگی تئاتر “هفت‌خان رستم” همراهی‌اش کند. حاصل این همکاری، ۳۰ شب اجرا در شهر طوس و ۳۰ شب اجرا در تهران است. پس از آن، مهرداد کریم‌خاوری نزد استاد محمدرضا لطفی می‌رود و این اتفاق سرنوشت‌ساز زندگی اوست.
کمی برای استاد ساز می‌نوازد و لطفی با همان لطفی که به تازه‌نفس‌ها داشت، برایش کلاس درس دف‌نوازی فراهم می‌کند و این اولین جرقه‌های ۹ سال همراهی با محمدرضا لطفی است، آن‌هم در تهران آن زمان که به همکاری با گروه “شیدا” و دف‌نوازی در آلبوم “همنوازان شیدا” یادواره برومند انجامید. همچنان بعد از درگذشت استاد لطفی، کریم خاوری دارد نسل هفتم شاگردانش را مکتبخانه آموزش میدهد.

با این‌حساب، اولین فعالیت حرفه‌ای کریم‌خاوری در شهری رقم می‌خورد که به گفته خودش دریایی از نوازندگان سازهای کوبه‌ای و خصوصا دف است، اما به نظر او در آن زمان، این کمیت معنای کیفی روشنی نداشت: “هم‌زمان با شروع کار آموزش حرفه‌ای دف، متوجه شدم که در تهران، نوازندگان فراوانی هستند که دف آموزش می‌دهند، اما سبک کاری و نوازندگی‌شان خیلی فرق می‌کرد با آن تصوری که من از نوازندگی دف داشتم. برخی آمده بودند کتاب تنبک را تبدیل کرده بودند به کتاب آموزش دف یا بعضی‌ها، سبک دایره‌نوازی مرحوم “فرنام” را منطبق کرده بودند روی دف و با کناره، ساز می‌زدند، در صورتی که در سبک خانقاه‌نوازی – که اصیل‌ترین سبک نواختن دف است- صدای پُری از آن به گوش می‌رسد”.

اینها همه تصمیم او را برای یافتن ریشه‌های اصیل نوازندگی دف، قوت می‌بخشد و او دست به کار تازه‌ای می‌زند: “تصمیم گرفتم وقتم را در آموزش نوازندگی دف، روی همین سبک خانقاه‌نوازی متمرکز کنم چون معتقد بودم که این سبک، بُن دارد، ریشه دارد و نهال آن سال‌ها پیش کاشته شده و به ما رسیده و اگر درست آن را آبیاری کنیم می‌توانیم اصالتش را برای نسل‌های بعد محفوظ نگه داریم.

در سال ۱۳۷۴ با استاد مهدی کمالیان آشنا شد، ایشان یکی از ارزنده ترین اساتید موسیقی بودند که در همان دوران دار فانی را وداع گفتند . اما کریم خاوری در همین مدت کوتاه از محضر وی بهره‌های فراوان برد.

مهرداد کریم خاوری رهبر، موسس و پدر گروه دف نوازان مشتاق است، این گروه در سال ۱۳۷۶ تاسیس شد و در طول بیش از دو دهه است که به مهم‌ترین گروه دف‌نوازی موسیقی ایران بدل شده است، گروهی که سنگ بنای آن را کریم‌خاوری در تهران و با هفت، هشت شاگرد کلاس‌های دف‌نوازی‌اش گذاشت و در مواقعی به بیش از صد عضو هم رسید. دف نوازان مشتاق اولین و تنها گروه دف نوازی در ایران است که تنها ساز دف در آن نواخته می شود و هیچ ساز ملودی دار دیگری در گروه نیست، مهرداد کریم خاوری به همراه «دف نوازان مشتاق» در طول ۲۵ سال گذشته کنسرت هایی در تهران (تالار وحدت)، شهرستان ها و خارج از کشور به روی صحنه برده است.

او همواره جز هیات داوران جشنواره های مختلف موسیقی نیز بوده است، از جمله:
– داوری سیزدهمین جشنواره موسیقی ملی جوان
– داوری پنجمین جشنواره تکنوازان شهر تهران

دیدگاهی که کریم خاوری همواره به دو مقوله “آموزش” و “شیوه‌های نوازندگی ساز دف” دارد باعث شده است که او هر چند وقت یکبار در شهرهای مختلف ایران کارگاه‌های تخصصی دف نوازی برگزار کرده تا عموم علاقه‌مندان و هنرآموزان بتوانند آموزش‌های لازم در زمینه‌ی ساز دف را ببینند.